Carel Kraayenhof en Leoni Jansen zijn buren. Ze wonen in de Beemster en bezoeken elkaar regelmatig om van elkaar muziek te horen die de ander niet kent. Ze wisselen avondenlang muziek uit en dan wordt er natuurlijk ook gespeeld – alweer een tijdje in de theaterconcertserie Melancholie In De Polder. In deze derde editie daarvan (de eerste keer bij Roots aan de Zaan) kiezen ze opnieuw voor Argentijnse volksmuziek, Ierse en Schotse traditionals, pop- en folksongs, gezongen in het Spaans, Engels en Nederlands en vertellen ze over zaken die hen en het publiek aan het hart gaan.

De extra dimensie deze keer: ze spelen eigen stukken en liedjes, gecomponeerd voor bandoneon, stem, gitaar en bodhrán, geïnspireerd op het polderlandschap waar ze wonen. Wondermooie muziek, gemaakt met de voeten in de oude klei, de blik op de huidige wereld en een warm hart; dát is Melancholie in de Polder, editie 3.

We kennen Carel Kraayenhof van zijn tango nuevo op bandoneon, toch zeker sinds het koninklijk huwelijk op 02-02-02 met de traan van Máxima Zorreguieta bij zijn vertolking van Adiós Nonino, de compositie van Astor Piazzolla. Maar evengoed waagt hij zich aan Cubaanse muziek, aan spaghetti-western-filmmuziek van Ennio Morricone, of stort hij zich vol overgave in muziekavonturen met een brede waaier aan Nederlandse en buitenlandse artiesten.

Leoni Jansen werd als presentatrice het gezicht van menig radio- en tv-programma: van het Jeugdjournaal tot culturele programma’s als Uit De Kunst en Jansen & Co – maar hierna ging de focus op muziek en zang. Samenwerkingen met folkzangeressen Niamh Parsons (Ierland) en Karine Polwart (Schotland) brachten haar op het spoor van de Keltische folk. De laatste jaren brengt ze in de wintermaanden met The Lasses de concertreeks Wintersongs.